lief dagboek Ilona 1

Lief dagboek Ilona #1 kleine update hoe het nu met de kinderen gaat!

-Door Ilona-
Lieve lezers,
De eerste lief dagboek Ilona van 2018. Ook jullie wil ik nog het alle beste wensen voor het nieuwe jaar (Ilona had de blog netjes op tijd gestuurd maar vanwege mijn oma is hij niet eerder online gekomen. – Minke) , dat het maar een jaar naar jouw dromen mag zijn of worden. Terwijl ik dit blog, zijn we sinds een dag begonnen aan onze nieuwe routine. We hebben Charlotte in een schema gestopt en hopen dat ze hierdoor wat rust vind. Nog niet eens zo zeer voor het doorslapen, maar gewoon omdat het er eigenlijk tijd voor is. Tijd voor een vast schema. Ze is nu alweer bijna 7 maanden! Ze liggen nu allebei op bed (wanneer ik dit typ) dus ik heb nu even tijd voor mezelf.

Charlotte

Wat doet ze het goed, ze is wat verkouden en ze spuugt hierdoor regelmatig (en een hoop). Maar dat doet niets aan haar humeur en haar ontwikkeling. Ze kon al van buik naar rug rollen en deed het nu ineens ook van rug naar buik. Voor haar heel fijn want ze is snel uitgekeken als ze op haar rug ligt. En zodra ze speelt op haar buik, beweegt alles mee! Ik vermoed dat het ook niet heel erg lang meer zal duren voor ze ook daadwerkelijk vooruit komt. Kleine meisjes worden groot!

Christiaan

Voor Christiaan heb ik de afspraak bij de kinderarts vervroegd. Het slechte eten zit mij niet lekker. Voor m’n gevoel duurt het veel te lang. Gezien de kinderarts hem graag voor de zekerheid ook wilde nakijken op het medische gebied, konden we gelukkig al midden januari terecht. We mogen op een opvangdag naar de kinderarts, dus dan hoef ik de kinderen niet allebei mee te nemen en kan ik mij concentreren op Chris. Ik ben heel benieuwd wat ze gaan doen en wat er eventueel uitkomt. Ondertussen heeft hij tot die tijd redelijk wat vrij spel qua eten. Onder het motto: “hij kijkt maar”. Eet hij dan eet hij en is het mooi meegenomen. Wil hij niet eten dan is dat jammer dan. Gelukkig krijg ik van veel lieve moeders tips, omdat zij het probleem herkennen. Maar we wachten het maar gewoon af.

Toch fijn al die hulp! Want “it takes a village” om een kind op te voeden.

Tot de volgende keer!!

liefs Ilona

Related Post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *