Categoriearchief: Gastbloggers

Zwangerschapsupdate: weer een groeiecho

  • Door Ilona –

Lieve lezers,
Wat had ik jullie graag een hoop positieve dingen verteld in deze blog. Maar de waarheid is, dat Charlotte vanaf nu elk moment kan komen. 
Ik heb afgelopen weekend mijn verjaardag heel rustig gevierd, alleen mijn ouders, schoonouders en de opa en oma van mijn man waren er. En dat hadden we vrij bewust gedaan, we hadden beide behoefte aan de rust en geen behoefte aan de drukte die een groot feest met zich mee zou brengen. Lees verder

Hectische zwangerschapsweken door bezoek aan het ziekenhuis

– Door Ilona –

Sorry! Er zat ineens 4 weken tussen in plaats van de geplande 2. Ik was het helemaal vergeten! Nu zou ik een goed excuus gehad hebben als ik enorm druk bezig was met werken of iets. Maar we weten allemaal dat ik dat niet meer doe, dus dat kan niet. Wel waren de afgelopen weken wat bewogen vanwege bezoek aan het ziekenhuis.

De babykamer
Ik ben op stap geweest met mijn schoonmoeder, mijn ouders konden helaas niet mee ivm buikgriep, naar de ikea. Daar hebben we de babykamer bij elkaar geshopt. Een nieuw ledikant, een nieuwe kledingkast, (zelfde als m’n zoontje heeft) een kast voor boven de commode en wat hebbedingetjes. Ik ben braaf geweest en heb netjes achter het karretje gelopen, zoals m’n fysio aangeraden had.

Bekkenpijn
Mijn bekkenpijn is op een laag pitje komen te staan. Hoe ik dat voor elkaar gekregen heb? Nou, werkelijk bijna niets doen. Echt luisteren naar m’n lichaam.. zou het me dan eindelijk gelukt zijn? Helaas heb ik mij vorige week tot 2x toe op de triage moeten melden van de klinisch verloskundige. In het ziekenhuis dus!

Eerste keer ziekenhuis
De eerste keer zag ik aankomen, ik had sinds vrijdag al wat buikkrampen en voelde me alles behalve lekker. Toen dat zaterdag nog niet helemaal over was, nam ik mij voor zondags te bellen als ik nog steeds niet lekker was. Iets met uitstelgedrag.

Zondags kreeg ik niets door m’n keel bij het ontbijt en bleef ik beroerd. Toen heb ik de verloskundige gebeld. Of ik over een uurtje naar haar kon komen voor het meten van m’n bloeddruk. Eenmaal daar was mijn bloeddruk niet hoger dan de vorige keer maar ze zag wel een spoortje eiwitten in mijn urine. Hop naar het ziekenhuis, in m’n eentje zodat er oppas was voor m’n zoontje. Na een uurtje of anderhalf, kon ik weer naar huis. Met een nette bloeddruk die daar ineens een stuk gezakt was en dat spoortje eiwit was waarschijnlijk afscheiding! Oef! Wat een opluchting.

Pijn in mijn onderbuik
De tweede keer zag ik echter niet aankomen en was ik in vrij blinde paniek. Dat was afgelopen vrijdag. Ik had samen met mijn zoontje even een dutje gedaan. Ik werd wakker van steken onder in m’n buik, echt heel naar! Maar ik dacht dat het door m’n volle blaas kwam en dat de baby dat gewoon niet lekker vond, toen ik opstond uit mijn bed voelde ik wat lopen. Iets wat mij al wat opviel. En ik voelde me er meteen slecht bij.
Even plassen, dacht ik, dan is het weer voorbij. Maar bij het afvegen zag ik bloed. Ik heb vervolgens een schone onderbroek met inlegger ingedaan en m’n zoontje uit bed gevist. Terwijl ik hem verloste van zijn poepluier op ons bed, hing ik aan de telefoon met de verloskundige.  Of ik zo snel mogelijk kon komen.

Toch naar het ziekenhuis?
Ik heb snel wat simpele kleding aangetrokken bij m’n zoontje en wat voor mezelf, ben de auto ingesprongen en erheen gereden. Ik was doodsbang. Na een echo en wat controles, leek het haar toch nodig mij weer in te sturen.  En het enige wat ik dacht; en wat met m’n dreumes?
Mijn man werkt op dit moment ontzettend over op z’n werk vanwege een stop, mijn schoonmoeder zat op school die dag en m’n schoonvader was aan het werk in Rotterdam. Uiteindelijk m’n man te pakken gekregen en die kon direct doorkomen naar het ziekenhuis. Ook hadden we even later in het ziekenhuis m’n schoonouders toch opgetrommeld omdat we niet wisten hoelang het zou gaan duren. En in het ziekenhuis mét een dreumes, dat is niet handig.

Controles en wachten
Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen, kreeg ik een ctg. Die was keurig. Ook mijn bloeddruk was volgens de verloskundige daar prima, maar weer dezelfde hoogte als voorheen. Na wat overleg en toen m’n man uiteindelijk er was, heb ik nog urine in moeten leveren en is er inwendig onderzoek gedaan. Niets wees op een oorzaak en nog steeds niet. We zijn inmiddels bijna een week verder, maar de kramp is er nog steeds. Het lijkt gewoon net alsof ik ongesteld moet worden. En de gedachte van veel te vroeg bevallen blijft in mijn achterhoofd zweven.

Lichtpuntje, mijn babyshower!
Wat nog wel leuk is, is mijn babyshower! Deze heb ik volgende week zaterdag en ik heb er zin in. Ik weet de datum omdat ik geen verrassingen meer wil en ik weet wie er ongeveer komen. Het wordt een gezellige middag met veel vrienden en familie, veel roze en veel lekker eten.
Geen spelletjes want daar hou ik niet zo van, maar gewoon nog even een gezellige zorgeloze dag. Klinkt goed, toch?Tot over 2 weken!
Ik zal proberen het rustig te houden hier!

liefs Ilona

Zwangerschapsupdate: 20 weken echo, spanning en geslacht van ons kindje

-Door Ilona-
Ik ben alweer 22 weken zwanger en wat vliegt de tijd zeg! De 20 weken echo was een zenuwslopend iets. Ik was enorm gespannen ervoor! Gelukkig hadden we een oppas voor de dreumes en kon manlief een paar uur vrij krijgen voor het hele gebeuren. Eenmaal aangekomen bij de verloskundige en na een praatje was het dan zo ver. Lees verder

waiting for you

Heftige weken in mijn zwangerschap door pijnklachten

-door Ilona-
Alweer 2 weken verder en we zijn bijna aangekomen bij de 20 weken! Bijna op de helft. In de afgelopen weken stond pijn in het middelpunt van de belangstelling. Het werd zelfs zo erg dat ik op zaterdag niets tot weinig kon doen. Mijn man was gelukkig thuis dus hij kon voor ons zoontje zorgen, maar vreselijk vond ik het wel. En het leek wel een blik in de aankomende weken. Dat maakte mij toch wel bang. Daarom heb ik maandag braaf de fysio gebeld en kon ik verrassend genoeg de volgende dag terecht.

De therapeute
Ik heb een hele lieve therapeute, ze is een gezellige Surinaamse vrouw met een warm hart en veel humor. Ze weet precies m’n pijnpunten te vinden en onder een gezellig praatje heeft ze me weer helemaal in elkaar gezet. Elke zijde 20 minuten intens gemasseerd, terwijl ze bezig was hebben we het over van alles gehad. Babynamen, bevallingen en mijn vreselijke eigenwijsheid.

Genieten en voorbereiden
Voor nu, geniet ik van de schopjes die ik steeds vaker voel en probeer ik tussen mijn grenzen te zorgen voor m’n zoontje en het huishouden.
En we bereiden ons voor op de groeiecho. De kleine man gaat van maandag t/’m woensdag naar m’n schoonouders, zodat ik even kan bijkomen en zodat we in alle rust naar de echo kunnen gaan op woensdagochtend.

Ik vertel jullie graag over 2 weken hoe het gegaan is en hoop ik jullie te kunnen vertellen wat het geslacht van ons kleintje is, een meisje of een jongen!

Tot over 2 weken.
liefs IlonaBron uitgelichte afbeelding

Lees verder

cupcakes nola's verjaardag

A cupcake for my honey (en boekrecensie van het basisbakboek van Laura’s bakery!)

-Door Jeanine-

Voor Nola’s verjaardag vroeg Minke mij om een cupcake te maken. Ik vind het namelijk heerlijk om te bakken, maar om nou elke week wat voor mezelf te gaan bakken? Dat vind mijn lijf niet zo leuk. Dus vandaar dat ik zo nu en dan probeer om voor anderen wat te bakken. Na wat overleg kozen we voor een recept uit het boek van Laura’s Bakery gecombineerd met wat inspiratie van pinterest. Lees verder

waiting for you

Zwangerschaps update: 17 weken, 20 weken echo, eerste schopje & vragen

– door Ilona –

waiting for you
Wauw, alweer 17 weken. Wat gaan de weken toch hard. 
In de afgelopen twee weken is er eigenlijk nog weinig gebeurd. We hebben een lijstje met benodigdheden gemaakt en die blijven we telkens maar aanvullen en aanpassen. We hebben pas midden februari weer een volgende echo, en dat is meteen ook dè echo. Lees verder

Een verrassing in de brievenbus (deel 2)

– Door gastblogger Machteld –


Twee maanden… Ja, al (of pas) twee maanden hebben wij Zoë in ons leven. Ons leven stond even op zijn kop en we moesten aan alles wennen, maar ondertussen vinden we steeds meer ritme en leer je je kindje kennen (wat werkt wel, wat werkt niet). In augustus heb ik Etos-producten mogen ontvangen in de brievenbus voor een review. Ik las de review even terug en ik zag dat het toen heel warm was. Zolang geleden dus. Maar ondertussen heb ik de producten kunnen uitproberen met Zoë. Ik had de zinkzalf, babyhuidolie en de milde wasgel & shampoo gekregen. Lees verder