Categoriearchief: Mama & kind

Alle stukken die te maken hebben met mama komen hier te staan. Dit kan zijn over een dagritme, kleding voor kinderen of opvoedvragen.

Vakantietip #1: het enige boek in je koffer

Yes, vakantie! We gaan er weer massaal op uit. We gaan op ontdekkingstochten en maken de meest leuke avonturen mee. Mama mag de koffers inpakken voor de vakantie. Zwembroek, handdoek, speelgoed, kleren en natuurlijk de boekjes niet vergeten. Ik weet niet hoe het bij jullie gaat, maar ik verscheen op vakantie met vijf verschillende boekjes. Je weet maar nooit wat je dreumes/peuter/kleuter wil lezen samen voor het slapen gaan. Gelukkig is daar nu een hele fijne oplossing voor. Het enige boek in je koffer boek vol verhalen.
Lees verder

Winactie shoptegoed Ockyz

Herinneren jullie mijn blog nog over de zwemsokken van Ockyz? Nee? Lees dan vooral die blog nog eens door. Anders val ik zo in de herhaling. Maar goed, we waren en zijn dus echt heel blij met die sokken. Geen gekke glij moves meer in het zwembad voor Luca. En het leuke is, ik mag niet 1 maar 4 van jullie blij maken met shoptegoed. Hoe je mee doet? Lees snel verder!

Lees verder

Gastblogger Ilona: Charlotte’s eerste week in het ziekenhuis

Lieve lezers,

Dankjulliewel voor alle felicitaties! Het was inderdaad een zware bevalling, maar gelukkig kwam het daarna allemaal goed. Met Charlotte, maar ook met mij. Na de bevalling kregen we rustig de tijd om te wennen aan onze nieuwe kleine. En klein was ze zeker. Ze heeft eerst een hele tijd bij mij op mn buik gelegen, wat een heerlijk gevoel! Eindelijk was ze daar, dat kleintje wat voor al die problemen gezorgd had, of nou ja waardoor al die problemen er waren.

We maken haar geboorte bekend en genieten enorm

Familie werd opgebeld om ze op de hoogte te brengen, natuurlijk werden er ook foto’s gemaakt, maar we hebben vooral flink genoten van de eerste momenten. Ze werd later opgefrist en mocht haar eerste kleertjes aan, ze mocht zelfs bij ons blijven op de kamer! Iets wat ik totaal niet verwacht had. Ik had natuurlijk maatje 44 als eerste pakje uitgekozen en dat werd aangetrokken, het arme kind zwom erin. Maar dat komt vanzelf wel goed.

Checklist of ze bij ons mag blijven

Er zaten natuurlijk wel wat voorwaarden aan het bij ons blijven, haar eerste gezondheidschecks waren goed, maar haar bloedsuikers en temperatuur moesten op peil blijven. Dat werd voor elke voeding gecontroleerd. De eerste keer was haar bloedsuiker wat laag, nog wel acceptabel, dus een uur na het eerste flesje zou hij weer gecontroleerd worden. Toen was hij netjes op peil.
Door dat ze kleertjes had en 2 kruiken in haar wiegje bleef haar temperatuur telkens netjes zoals hij hoorde. Rond 37 graden, daar hoefde we ons dus geen zorgen over te maken.
We hebben toen onze wekkers gezet voor de volgende voeding (02.30) en zijn gaan slapen.

De nachtvoeding breekt aan

De wekker ging en ik maakte haar wakker voor haar voeding. Ik lag nog redelijk in de kreukels door de ruggenprik dus het lopen ging best moeizaam.  Ik had de zuster gebeld voor de bloedsuiker controle en tegen de tijd dat het flesje klaar stond en Charlotte redelijk wakker was, kreeg ze haar suikercontrole. Een prikje in haar hiel, een druppel bloed en een slechte uitslag. Te laag. De nachtzuster gaf haar aan mij om het flesje te geven en belde ondertussen op de gang met de kinderarts.  Helaas, ze moest toch naar de couveusekamer, want ze had haar bloedsuiker niet onder controle.  Ik maakte mn man wakker die alweer lag weg te dommelen van al de rompslomp, vertelde het en zei dat ik mee zou gaan. Ik wilde haar niet alleen laten en zo kon hij nog wat slapen.

En we zijn weg

Met Charlotte in een wiegje en ik in een rolstoel zijn we over de gang gegaan richting kinderafdeling. Een welbekende afdeling voor ons, want Christiaan heeft daar 16 dagen doorgebracht na zn geboorte.  De nachtzuster van daar ving ons op en is met alle controles begonnen. Charlotte liet het rustig over haar heen komen. De kinderarts zette een infuusje en ze gaf geen kik! Ik kreeg uitleg over de afdeling en wat ze zouden gaan doen en we hoopten allemaal dat het voor korte duur zou zijn. Uiteindelijk was ik om half 4 terug op mn kamer, waar mn man heerlijk lag te slapen. Ik bedacht me maar hetzelfde te gaan doen, want Charlotte was in goede handen.

Een pittige eerste dag

De eerste dag na de bevalling was pittig. Mijn rug deed nog veel zeer, maar ik was wel weer mobiel aan het worden. Ik kon redelijk lopen inmiddels, al deed mn bekken nog wel pijn. Minder pijn als voor de bevalling dus dat was zeker een pluspunt! Mn man bracht mij naar de couveusekamer waar we de eerste zorg gegeven hadden aan Charlotte. Die nacht was best goed gegaan volgens de zusters en een aantal herkende ons zelfs. Uit hun ervaring vertelde ze dat ze niet lang hoefde te verblijven, mits ze maar goed dronk en alles goed op peil zou houden. De eerste visite kwam ook deze dag! In goed overleg met ons natuurlijk. Een goede vriendin kwam als eerste, gevolgd door mijn schoonouders met ons zoontje en daarna mijn ouders.

Wat zou de grote broer ervan vinden?

Christiaan vond het (volgens mijn man, ik was daar niet bij) wel heel interessant. Dat kleine meisje wat daar lag, maar hij wilde al snel naar mij toe. Dat hebben we ook maar gedaan. Ik had hem namelijk al een flinke tijd niet gezien. Het was een drukke en zware dag maar zo fijn om weer  met hem geknuffeld te hebben. Helaas ging mijn man die dag ook weer naar huis. Want na 2 rotte nachten op een slecht matras, was hij wel toe aan een goed bed en een paar uur slaap. Ik lag inmiddels weer op de kraamafdeling ipv de kraamsuite waar ik bevallen was, want het was druk met de bevallingen! En dan hou je toch een bed en kamer bezet.

De volgende dagen gaan voorbij

De volgende dagen waren druk, ik probeerde vanaf half 6 ’s ochtends tot de voeding van half 9 ”s avonds elke voeding te doen. Daarna ging ik slapen om weer vroeg op te staan. Ik had gelukkig weer een kamer voor mijzelf dus ik kon gaan en staan waar ik wilde, maar die dagen vlogen voorbij! Charlotte viel de eerste paar dagen af, wat gebruikelijk is, maar zo’n kleintje heeft natuurlijk niet veel reserves, dus op maandag moest ze aangekomen zijn. Anders was ze teveel afgevallen en zouden daar ook weer consequenties aan zitten.  Om Charlotte mee te kunnen nemen naar mijn kamer moest ze ook zijn aangekomen. Dat scheen ze goed in haar oren geknoopt te hebben, want die ochtend was ze eindelijk 10 gram aangekomen. Ze mocht dus mee naar mijn kamer. Het infuus was er inmiddels ook al af, want de bloedsuikers bleven nu netjes!

Mogen we nu naar huis?

En als ze naar mijn kamer mocht, zou het ook niet lang duren voor wij naar huis mochten. Daar werden weer voorwaarden aangesteld natuurlijk. Zo moest haar temperatuur op peil blijven, moest ze alle voedingen goed drinken, en ze moest minimaal 2100 gram wegen. Uiteindelijk woog ze op donderdagochtend 2110 gram! Ze mocht die dag dus mee naar huis. Ons zoontje was die vorige dag al thuis gekomen dus hij kon gelukkig mee om haar op te halen. Dolgelukkig en hoog op een roze wolk vertrokken we met z’n vieren naar huis. Ze heeft maar een week in het ziekenhuis gelogeerd, een hele prestatie.

Thuis weer even wennen

Eenmaal thuis was het weer flink wennen. Voor iedereen eigenlijk. Die eerste nacht was helaas een vreselijke nacht. Christiaan was erg overstuur ’s nachts omdat hij mij gemist had en Charlotte had krampjes. Ik denk dat mijn man en ik wel elk uur gezien hebben. Uiteindelijk ben ik om 3 uur, toen Charlotte rustig was, bij Christiaan gaan zitten. Uit bed gehaald en flink geknuffeld en getroost. Verteld dat mama niet meer ziek was, weer thuis was en nergens meer heen ging. Na een tijdje was hij rustig en heeft hij heerlijk tot half 9 geslapen. Daarna zijn we rustig in een ritme gerold.  Christiaan gaat weer twee keer per week naar zijn gastouder, mijn man is nog heerlijk met vakantie thuis en ik ben weer net zo mobiel als voor mijn zwangerschap. Eindelijk pijnvrij!!

Hoe gaat het nu met Charlotte?

Inmiddels weegt Charlotte op dit moment 2345gram, komt ze netjes voor de voedingen maar lijkt ze wel te reageren op koemelk. (Net als haar grote broer deed) Dus we hebben al contact gehad met een diëtiste en de lijntjes zijn al uitgezet voor de juiste voeding. Dit lijkt goed te gaan. De gehoortest heeft ze uitstekend doorstaan. We blijven het eerste jaar natuurlijk nog wel onder controle bij de kinderarts.  Christiaan wilt nog weinig van haar weten, zegt het eng te vinden en dat is prima, we dwingen hem niets op. Hij focust zich liever op zijn nieuwe fiets en z’n speelgoed en af en toe geeft hij haar flesje of een schone luier aan.

Ik ben alweer druk aan het solliciteren voor werk. Hopelijk zit er voor na mijn verlof wat blijvends bij!

liefs Ilona

Ockyz Sweakers zwemsokken, de waterschoen van tegenwoordig

De zomer staat weer voor de deur. De laatste schoolweek is bijna begonnen en iedereen heeft het over vakantie. Een heerlijke vakantie in het vooruitzicht. En die willen we zo plezierig mogelijk houden. Lekker even eruit met de kinderen. Elke dag zwemmen. Luca is er dol op en zou het liefst het hele jaar in een vakantiehuisje zijn. Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje en je leuke vakantie kan zo maar veranderen in een bezoekje aan de EHBO. Gelukkig zijn er de Ockyz sweakers zwemsokken. Lees verder

De reis van vijf, spelenderwijs leren eten

Bijna iedere ouder kent het wel. De strijd die er soms kan zijn aan de eettafel. Je kind weigert zelfs om maar een hapje te proeven. Je hebt je staan uitsloven in de keuken om wat lekkers te maken en krijgt dan zo’n reactie. Niet leuk natuurlijk. Ook voor je kind niet, want ieder kind wil ook gewoon eten. Nu eet Nola eigenlijk alles wat los en vast zit. Er is maar weinig wat zij niet lust en ze proeft ook eigenlijk alles wel. Tot nu toe dan, met haar 1,5 jaar. Luca is een wat ander verhaal. Eten dat hij voorheen heerlijk vond, lust hij ineens niet meer. Proeven is lastig en de sfeer aan tafel wordt er soms niet leuker op. Wat nu? Lees verder

Mijn bevallingsverhaal: Ilona

Ilona is inmiddels niet meer zwanger zoals jullie hebben kunnen lezen in dit bericht. Gelukkig voor ons blijft ze nog even schrijven voor mijn blog en kunnen we nog mee lezen en meeleven met het leven met twee kleine kindjes. Voor vandaag staat het bevallingsverhaal klaar. En we kunnen jullie waarschuwen, het is een lange blog geworden met hier en daar wat details. Lees verder

help, ik ben mijn mama kwijt!

Help, ik ben mijn mama kwijt! Wat kan je kind zelf doen

De nachtmerrie van elke ouder, en waarschijnlijk ook van elk kind. Je bent hem of haar kwijt. Hoe drukker en grotere de plaats waar je je kind kwijt raakt, hoe vervelender het wordt. Zelf was ik altijd in de veronderstelling dat het wel los zou lopen en er altijd wel iemand zou zijn die mijn kind zou helpen. In de winkel zouden genoeg medewerkers rondlopen en op straat kom je ook met regelmaat wel iemand tegen. Tot dat ik mijn kind echt kwijt was. Lees verder

Oh een koningskoppel, dan zijn jullie compleet!

Hoe vaak ik dat wel niet gehoord heb als ik vertelde dat wij een zoon en dochter hebben. ‘Oh een jongen en een meisje, dan zijn jullie nu compleet! Een leuk koningskoppel!’ Voor die mensen is dat misschien ook wel zo. Het is toch een droom om een zoon én dochter te hebben? Waar mensen niet bij stil staan, is dat deze opmerking soms erg pijnlijk kan zijn. Zeker toen Nola de leeftijd kreeg dat we bij Luca weer na gingen denken over een kindje erbij.  Lees verder

Shop till mama drops – shoplog van mijn winkel avontuur

Vorige week vrijdag ging ik samen met mijn moeder winkelen. Dat doen we meestal twee keer per jaar en vaak met mijn zusje er ook bij. Dit keer was een datum vinden wat lastig en ik had echt nog wat dingen nodig voor de kinderen. Dus zo kwam het dat ik samen met mijn moeder naar Arnhem ging. Het zou slecht weer worden, maar ik had wat leuke dingen gezien in shoplogs van andere bij de primark. En laat deze nou net alleen in Arnhem zitten in onze omgeving. Gelukkig bleef dat slechte weer weg en hadden we een super dag. Kijken jullie mee naar mijn buit in deze shoplog? Lees verder